• Schrijven

    Durf jij nog?

    Wat een gelul Dit artikel was echt zonde van mijn tijd Ging dit nog ergens over? Leuk geprobeerd, maar… Niet doorheen te komen Ik ben gestopt na de tweede alinea Doe jij wel eens wat met feedback? Ik schrijf je nog niet af als schrijver Deze blog is enkel reclame voor de auteur Dit haalt natuurlijk niet de shortlist Zomaar een kleine bloemlezing aan opmerkingen die ik de afgelopen maand voorbij heb zien komen. De meeste waren overigens aan mij gericht. Gelukkig zaten er ook nog een aantal positieve opmerkingen bij, maar deze vielen op. Het lijkt wel alsof negatief zijn makkelijker is, dan positief. Waarschijnlijk is het iets dat…

  • Creatief ondernemen

    Schrijven: een hele onderneming

    Tijdens het eerste college ‘ondernemen binnen de kunsten’ werd ons het verschil tussen een manager en een ondernemer getoond. Kort door de bocht was deze als volgt: een manager gebruikt de kansen die hem/haar worden aangereikt een ondernemer creëert zelf kansen om zijn/haar doel te behalen. In dat opzicht lijken kunstenaars op ondernemers. Je hebt immers alle ‘vrijheid’ om je creatie tot stand te laten komen komen. Schrijven is een kunst en dus ook een vorm van ondernemerschap. Vrijheid komt met grenzen en het vergt ook de nodige vaardigheden om je eigen vrijheid onder de knie te krijgen. Het idee dat je gewoon maar even je eigen ding kon gaan…

  • Idee

    De streep vs het roer

    Soms klinkt een cliché best lekker; Gooi het roer eens om of zet er maar een streep onder. Maar gaat dat wel zo abrupt of is het een geleidelijk proces? Een tijdje terug schreef ik voor Get Inspired By Books een gastblog over hoe je een goed idee neerzet voor je verhaal. Een van de commentaren die ik daarop kreeg, was dat het een leuk stuk was, maar dat het beter zou zijn als ik er een persoonlijk sausje overheen gooide. Hahaha, lachen met jou, dacht ik. Dat ga ik dus mooi niet doen. Zo interessant ben ik niet persoonlijk. En het stemmetje in mijn achterhoofd schreeuwde heel hard dat…

  • Schrijven

    Fout verhaal

    Foutje… Irriteer jij je ook zo erg aan taalfouten, dat je gewoon niet meer verder wilt lezen en na drie fouten het stuk al richting de prullenbak bonjourt? Dan ben je waarschijnlijk bijna afgehaakt ;). Taalfouten zijn over het algemeen de balk in het oog van de (boven)gemiddelde lezer. Toch is een verhaal zonder taalfouten niet altijd ‘goed’. Verhaaltechnisch kan er ook behoorlijk wat misgaan. Om te beginnen Veel verhalen gaan onderuit in het begin. Dat kan in de eerste alinea al door een slechte (nietszeggende) openingszin. Of door het hoofdstuk te laten beginnen met een cliché. Een bekend voorbeeld is het personage dat wakker wordt.  Ook voelen veel auteurs…

  • Lezen

    Vallende sterren

    Soms, tijdens het lezen van een boek, spiek ik weleens op een recensiesite om te kijken hoe andere lezers over het boek denken. Soms herken ik de plus- en minpunten en soms vraag ik me af of we het over hetzelfde boek hebben. Dat overkwam me deze week. Het regende sterren voor een niet nader te noemen boek, en ik vroeg me af of ik het wel kon maken om er twee sterren aan te besteden. De enige reden dat ik het uit had gelezen, was omdat ik er een recensie over ging schrijven.  Maar waarom vindt de één het een pageturner, en de ander het een pagekiller? Smaken verschillen…

  • Schrijven

    Boos zijn mag

    Ze is niet zomaar boos. Met een klap op de tafel zet ze haar beker neer en ze slaat vervolgens de deur achter zich dicht. De ramen trillen in hun sponning. Zo, dat zal ze leren, want zelfs al heb je niet goed opgelet als lezer, zonder het beestje bij de naam te noemen, is het toch duidelijk dat het hier om de emotie ‘boosheid’ gaat (vanaf zin 2 dan). Show don’t tell, iedere schrijver heeft deze term wel eens naar zijn/haar hoofd gekregen, maar is het nou puur een kwestie van gooien met metaforen, beeldspraak en de rest om maar niet de emotie zelf te benoemen, of zit er…

  • Schrijven

    Het F-woord

    Tijdens het schrijven merk ik dat ik regelmatig woorden leen uit het Engels, met een duur woord: Anglicisme. In de eerste plaatst natuurlijk omdat daar mijn ‘literaire basis’ ligt, maar ook omdat je tegenwoordig steeds vaker Engelse termen in de Nederlandse taal hoort, met name scheldwoorden en krachttermen worden nog wel eens van de ‘overkant’ geleend. Soms is er gewoon geen ander woord voor, maar meestal is er wel een redelijk alternatief. Daarbij vraag ik me ook af, moeten we ons heel druk maken over ‘buitenlandse’ woorden in de Nederlandse taal of is het gewoon een teken dat de taal evolueert? En worden sommige woorden terecht als Anglicisme gelabeld? Want misschien…

  • Na de punt

    Reiziger in kamerjas

    Je hebt je boek in eigen beheer uitgegeven, het ligt voor je op de tafel en dan? Promotie is een ‘hekel’ punt bij sommige. Vooral als je geen uitgeverij achter je hebt staan. Toch zijn er genoeg manier om jezelf in de spotlight te zetten. Onlangs deed ik mee met een estafette zonder mijn sportschoenen aan te doen. Ik hoefde niet eens sportief te zijn. Het enige wat ik nodig had, was een comfortabele plek om te zitten en tijd. Het ‘stokje’ dat werd doorgegeven was een boek. Zoals bij een echte estafette werd dit stokje ook weer doorgegeven, maar dan aan de volgende lezer. Het ‘estafette lezen’ is een…

  • Stijl en Techniek

    Plotless

    Heb je als beginnend auteur eindelijk ‘de’ en ‘het’ onder de knie, kom je erachter dat het allebei mag. Toch is ‘de’ het meest gebruikt. Alles goed en wel, maar wat is de plot precies? Waar bestaat het uit en hoe is het opgebouwd? En misschien nog wel het belangrijkst ‘heb je het überhaupt wel nodig? De mythe van de plot Heel lang geleden, toen men nog in witte gewaden en bruine sandalen op stenen zat te filosoferen, kwam Aristoteles met de term ‘Mythos’ op de proppen. Hiermee bedoelde hij  de opeenvolging van gebeurtenissen en handeling, binnen eenzelfde dramatische vertelling, die dusdanig gerangschikt zijn om een bepaald artistiek en emotioneel…

  • Schrijven

    Maak van je dialoog een moordkuil

    In de vorige blog over dialogen (een samenvatting van meerdere blogs van Leonardo Pisano) ging het voornamelijk over het ‘Hoe en Waarop’. De manier waarop een personages spreekt, geeft hem of haar de eigenheid die ervoor zorgt dat het een realistisch personage wordt. De volgende stap is om na te gaan of ‘wat’ het personage zegt, iets toevoegt aan het karakter en uiteraard het verhaal. Hart op de tong. Dat is de beste eigenschap die een personage kan hebben. Nu hoeft ie niet gelijk het achterste puntje van de tong te laten zien, het gaat erop dat ‘wat’ hij/zij zegt weer iets toevoegt aan het verhaal. Hier is natuurlijk ook weer…