• Schrijven

    Wat zeg je?

    Eén van de dingen die personages graag doen is praten. Het is aan de schrijver om ervoor te zorgen dat ze spijkers met koppen slaan in het gesprek en niet enkel slap staan/zitten/lopen/liggen te ouwehoeren. Leonardo Pisano publiceerde in 2014, samen met Marit van Ekelenburg, het boek ‘Mosterd voor de Maaltijd, een handleiding voor het schrijven van dialogen. Dit jaar wordt op opnieuw uitgebracht met extra toevoegingen. Ter gelegenheid van de lancering is er een schrijfwedstrijd ‘Pennen met mosterd’ en verschijnen er 8 gastblogs van Leonardo Pisano die de vinger op de meest voorkomende zere plekken legt als het om dialogen gaat. Ik zeg maar zo, ik zeg maar niets.…

  • Idee

    Persona non color

    Persona non color Een verhaal zonder personages (dieren, voorwerpen of gewoon mensen) is geen verhaal. Het is dus van ‘levensbelang’ dat je deze personages met zorg vormgeeft en dat je het beeld ook weet over te brengen op de lezer. Vooral dat laatste is moeilijker dan je denkt.  Oefening baart personages. In de tweede week van september plaatste de ThrillerAcademie een tweetal oefeningen op hun Facebookpagina met betrekking tot het vormen van personages. De eerste opdracht was of je het  personage voor je zag als je over hem/haar schreef. Aansluitend was de vraag wat de specifieke details van deze persoon waren omdat dit de herkenning en eigenheid aan het betreffende…

  • Schrijven

    Bukken, zodat een ander kan klimmen?

    Nu mijn verhaal steeds meer vorm krijgt, moet het af en toe ook wel eens in delen aan de buitenwereld getoond worden om te ‘testen’ of mijn woorden ook overkomen zoals ik het wil. En dat is spannend. Wat lezers brengen ook een mening met zich mee, vaak onder het kopje ‘feedback’. Het is een dingetje in schrijversland; feedback. Je wilt graag dat je werk wordt gelezen en dat je nog verder kan groeien in je schrijven. Daarvoor heb je kritische lezers nodig die precies de vinger op de zere plek leggen. Het is alleen niet de bedoeling dat de wond daardoor groter wordt. Ik draai nu iets meer dan…

  • Idee

    Maar waarom dan?

    Nu ik aan de vooravond sta van mijn grote herschrijfronde, heb ik mezelf maar eens de confronterende vraag gesteld: Waarom wil ik dit verhaal schrijven? En, inherent natuurlijk aan de eerste vraag:  waarom moet het gelezen worden? Daar ging ik eens goed over na denken.  De basis van het verhaal ontstond jaren geleden op de rug van mijn paard. Tijdens de urenlange buitenritten  was het een komen en gaan van personages in mijn hoofd en mogelijke verhaallijnen. Wie bekend is met de ruiterpaden en het duingebied in het algemeen, moet zich wel eens bedacht hebben, dat je hier makkelijk een lijk kan verstoppen zonder dat iemand het merkt. Of misschien…

  • Schrijven

    Lezer, blijf bij me…

    Een tijdje terug werd een verhaal van mijn hand afgewezen omdat het (onder andere) urgentie miste. Urgentie. Het woord ligt ruw op de tong en rochelt door je keel. Na een tijdje voel je het ook schuren. Ik wel tenminste.Want als je verhaal urgentie mist, waarom is het dan geschreven? Gelukkig vroeg ik me ongeveer een week af of ik niet gewoon mijn laptop bij het oude vuil zal zetten, maar het ding is nog niet afgeschreven dus die vlieger ging niet op.  Terug naar het schrijven. Ik moet schrijven. En ik heb een verhaal in mijn hoofd, wat ik graag naar een boek wil vertalen. Daar zit dus wel de…

  • Idee

    … and repeat.

    Ik had een idee, werkte dat uit in mijn hoofd, schreef de eerste twintig hoofdstukken en publiceerde het als deelname aan de befaamde #CrimeCompagnieContest. Een schrijfwedstrijd van de Crime Compagnie waarbij je een uitgeefcontract kon winnen. Acht auteurs werden genomineerd voor finale. De dag dat de shortlist bekend werd gemaakt, gaf me letterlijk en figuurlijk uitslag. En een brok in mijn keel. Want ik stond er niet op. Dat was een teleurstelling. Blijkbaar was mijn verhaal niet goed. Of beter gezegd, niet goed genoeg. En eerlijk is eerlijk, het is ook nog niet klaar om gelezen te worden. Maarja, dat wilde ik op dat moment niet horen. Het liefst had ik een…