• Idee

    De eerste keer

    De eerste indruk telt. Zonder meer. Dat is een van de schrijfregels die de gemiddelde auteur ingeprent krijgt. De nadruk wordt dan vaak gelegd op de eerste zin. Als die niet goed zou zijn, dan leest de lezer echt niet verder. Eerlijk is eerlijk, een kromme eerste zin nodigt inderdaad niet uit, maar een helder klinkende binnenkomer die vooraf gaat aan een tenenkrommend hoofdstuk, weet de boel ook niet te redden. Kortom, de eerst zin moet goed zijn, maar de rest beter. Tweede kans voor een eerste indruk Een goed verhaal staan een wat minder goede eerste zin niet in de weg. Al zou een goed (geschreven) verhaal in principe…

  • Idee

    Dromen mag… toch?

    Een zin, een gekke situatie, zomaar een ontmoeting bij de supermarkt. Het kunnen allemaal zaadjes zijn voor een nieuw verhaal. Sommige ideeën groeien uit tot niets en andere ideeën krijgen steeds meer vorm in je hoofd. In een vorig blog schreef ik over het zogenaamd ‘bookproposal’, oftewel een boekvoorstel waarin je je idee naar een uitgever stuurt. Of dat überhaupt een goed idee is, is nog maar de vraag, want niet iedere uitgever staat om een bookproposal te springen. Toch is het concept van een boekvoorstel heel handig, want je kan het voor heel veel andere dingen gebruiken, en wie weet komt je verhaal dan uiteindelijk toch bij een uitgever…

  • Idee

    Stel je eens voor…

    Met veel bloed, zweet en tranen is jouw droom eindelijk getransformeerd tot een manuscript. Je stuurt het naar een uitgeverij en na een aantal weken krijg je een antwoord; afgewezen. Jammer maar helaas, op naar de volgende poging. Om te voorkomen dat je weer zonder resultaat het hele proces door moet maken, is er zoiets als een ‘bookproposal’, of in gewoon Nederlands; een boekvoorstel. En zoals de naam het al zegt is het een voorstel over het nog te schrijven boek. Puur om te peilen of er vanuit de uitgeverij interesse is. Wat is een bookproposal? Eigenlijk is een bookproposal een visitekaartje van jou als auteur. Niet alleen stuur je…

  • Idee

    De streep vs het roer

    Soms klinkt een cliché best lekker; Gooi het roer eens om of zet er maar een streep onder. Maar gaat dat wel zo abrupt of is het een geleidelijk proces? Een tijdje terug schreef ik voor Get Inspired By Books een gastblog over hoe je een goed idee neerzet voor je verhaal. Een van de commentaren die ik daarop kreeg, was dat het een leuk stuk was, maar dat het beter zou zijn als ik er een persoonlijk sausje overheen gooide. Hahaha, lachen met jou, dacht ik. Dat ga ik dus mooi niet doen. Zo interessant ben ik niet persoonlijk. En het stemmetje in mijn achterhoofd schreeuwde heel hard dat…

  • Idee

    Persona non color

    Persona non color Een verhaal zonder personages (dieren, voorwerpen of gewoon mensen) is geen verhaal. Het is dus van ‘levensbelang’ dat je deze personages met zorg vormgeeft en dat je het beeld ook weet over te brengen op de lezer. Vooral dat laatste is moeilijker dan je denkt.  Oefening baart personages. In de tweede week van september plaatste de ThrillerAcademie een tweetal oefeningen op hun Facebookpagina met betrekking tot het vormen van personages. De eerste opdracht was of je het  personage voor je zag als je over hem/haar schreef. Aansluitend was de vraag wat de specifieke details van deze persoon waren omdat dit de herkenning en eigenheid aan het betreffende…

  • Idee

    Maar waarom dan?

    Nu ik aan de vooravond sta van mijn grote herschrijfronde, heb ik mezelf maar eens de confronterende vraag gesteld: Waarom wil ik dit verhaal schrijven? En, inherent natuurlijk aan de eerste vraag:  waarom moet het gelezen worden? Daar ging ik eens goed over na denken.  De basis van het verhaal ontstond jaren geleden op de rug van mijn paard. Tijdens de urenlange buitenritten  was het een komen en gaan van personages in mijn hoofd en mogelijke verhaallijnen. Wie bekend is met de ruiterpaden en het duingebied in het algemeen, moet zich wel eens bedacht hebben, dat je hier makkelijk een lijk kan verstoppen zonder dat iemand het merkt. Of misschien…

  • Idee

    … and repeat.

    Ik had een idee, werkte dat uit in mijn hoofd, schreef de eerste twintig hoofdstukken en publiceerde het als deelname aan de befaamde #CrimeCompagnieContest. Een schrijfwedstrijd van de Crime Compagnie waarbij je een uitgeefcontract kon winnen. Acht auteurs werden genomineerd voor finale. De dag dat de shortlist bekend werd gemaakt, gaf me letterlijk en figuurlijk uitslag. En een brok in mijn keel. Want ik stond er niet op. Dat was een teleurstelling. Blijkbaar was mijn verhaal niet goed. Of beter gezegd, niet goed genoeg. En eerlijk is eerlijk, het is ook nog niet klaar om gelezen te worden. Maarja, dat wilde ik op dat moment niet horen. Het liefst had ik een…