Idee

… and repeat.

Ik had een idee, werkte dat uit in mijn hoofd, schreef de eerste twintig hoofdstukken en publiceerde het als deelname aan de befaamde #CrimeCompagnieContest. Een schrijfwedstrijd van de Crime Compagnie waarbij je een uitgeefcontract kon winnen. Acht auteurs werden genomineerd voor finale.

De dag dat de shortlist bekend werd gemaakt, gaf me letterlijk en figuurlijk uitslag. En een brok in mijn keel. Want ik stond er niet op. Dat was een teleurstelling. Blijkbaar was mijn verhaal niet goed. Of beter gezegd, niet goed genoeg. En eerlijk is eerlijk, het is ook nog niet klaar om gelezen te worden. Maarja, dat wilde ik op dat moment niet horen. Het liefst had ik een mailtje gehad met ‘wauw, dat contract ligt klaar hoor!’.

Tussen de twijfels van wel of niet verder schrijven en de neiging om alles in de digitale prullenbak te gooien, besloot ik wat rond te kijken bij andere schrijvers en hoe zij ineens een boek tevoorschijn toverden. Ik kwam op de site van Marelle Boersma en las in haar blog ‘Hoeveel versies schrijf je van een boek’ dat haar laatste boek Chateau de Provence wel 6 versies kent in het proces van idee naar boek. Waarbij versie 1 wordt opgepoetst en aangevuld tot versie 2, en dan pas wordt het verhaal door iemand anders gelezen.

Ik zat niet eens halverwege versie 1. De laatste punt was misschien wel in mijn hoofd gezet, maar op papier stonden alleen nog de hele grove lijnen. En ik had het al afgedaan als ‘potentieel voor een uitgeefcontract’.  Voor de tweede keer kon ik mezelf wel voor de kop slaan.

Dus het is tijd om aan de bak te gaan en versie 1 op papier te zetten.

 

5 Reacties

  • Ypie

    Hoi Annette,

    Interessant om te lezen, meestal lees je alleen de succesverhalen. Ik ben benieuwd naar jou proses. Ik ga je volgen, veel succes met schrijven.

    Gr Ypie

    • admin

      Hoi Ypie,

      Dank je wel! Klopt van die succesverhalen, en juist die werken demotiverend vind ik omdat het een niet realistisch beeld geeft.

      Groetjes
      Annette

  • Cora

    Het verbaast me altijd weer als schrijvers in spé denken er te zijn met een versie … Van groot schrijvers is bekend dat er vele versies vooraf gaan aan de laatste. En terecht. Het is een vak. Een ambacht!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *