Idee

Dromen mag… toch?

Een zin, een gekke situatie, zomaar een ontmoeting bij de supermarkt. Het kunnen allemaal zaadjes zijn voor een nieuw verhaal. Sommige ideeën groeien uit tot niets en andere ideeën krijgen steeds meer vorm in je hoofd. In een vorig blog schreef ik over het zogenaamd ‘bookproposal’, oftewel een boekvoorstel waarin je je idee naar een uitgever stuurt. Of dat überhaupt een goed idee is, is nog maar de vraag, want niet iedere uitgever staat om een bookproposal te springen. Toch is het concept van een boekvoorstel heel handig, want je kan het voor heel veel andere dingen gebruiken, en wie weet komt je verhaal dan uiteindelijk toch bij een uitgever terecht.

For private use only

Vorig jaar deed ik mee met de Moon Young Adult contest waarbij je een verhaal passend binnen het Young Adult genre moest schrijven. Het verhaal hoefde niet af te zijn, wel moest je een synopsis inleveren.

Op advies van een mede-auteur maakte ik het iets uitgebreider met een thema, omschrijving personages, samenvatting en synopsis. En dat was leerzaam, want zo kwam ik erachter dat ik een heel leuk personage had, dat heel onlogisch handelde. Ook vielen een aantal ‘plotholes’ op.

Sinsdien doe ik vaker alsof ik mijn verhaal ‘presenteer’, puur om voor mezelf de lijnen en personages duidelijk te hebben en om het verloop van het verhaal in de gaten te houden. Voor je het weet eindig je heel ergens anders dan waar je van plan was. Op zich niet erg, zolang het allemaal nog wel enigszins logisch is.

Daarnaast werk ik op deze manier ook ideeën uit waar ik nog niet mee aan de slag kan omdat ik met andere dingen bezig ben. Soms schiet er ineens een idee door mijn hoofd (meestal tijdens de was opvouwen), uitgewerkt en al, maar moet dan alleen nog ‘even’ op papier getikt worden. Nu kan ik wel snel typen, maar in een maand een boek af… nope. Dus dan maar de grote lijnen neerzetten als een soort raamwerk voor een synopsis.

Of toch wel om te versturen…

Yep, ik schreef ook een ‘bookproposal’ dat ik verstuurde, maar wel met het hele manuscript erbij. Als je je manuscript naar een uitgever stuurt, willen ze daar ook graag een synopsis bij, een paar zinnen over de auteur in kwestie en natuurlijk ook waarom je voor hen kiest. In feite is het opsturen van een manuscript een sollicitatie. Toch voelt het als meer dan dat, want het is iets wat ik heel graag wil en het is best lastig om dan niet als een soort stuiterende puppy een bericht te tikken over hoe geweldig je het zou vinden als ze naar je verhaal zouden willen kijken.

Buiten dat is  dit ook weer een goede ‘oefening’ om even met andere ogen naar je manuscript te kijken. Niet alleen naar het verhaal met betrekking tot plot, personages e.d., maar ook commercieel gezien.

Waarom wil je dat het wordt uitgegeven? Wat is de meerwaarde van jouw verhaal ten opzichte van al die andere briljante verhalen die geschreven worden, en uiteraard waarom past het juist bij die uitgeverij?

Of ik het goed gedaan heb, is nog maar de vraag. En hoelang mijn nagels nog bestaan ook ;).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *